Vatan haqida she’rlar. Bolalar uchun vatan haqida she’rlar.
Vatan haqida she’rlar.
Vatan haqida she’rlar. Vatan – bu inson va uning avlod-ajdodlari kindik qoni to‘kilgan muqaddas dargohdir. Vatan – bu ajdodlar maskani, el-yurt, xalq voyaga yetgan, uning tili, tarixi, madaniyati, urf-odatlari, qadriyatlari chinakamiga shakllanib, o‘sib, kamol topib boradigan zamindir. Uni asrab avaylash har birimizning farzandlik burchimizdir.
Vatan.
Dilingizda bo’lsin quvonchi g’ami
Kitoblarda emas,qog’ozda emas
Bo’zda yashaysizmi,Buxorodami
Siz bilan barobar u olsin nafas
Bolangizni belab qo’ying tush payti
Tollar belanchakni uchirsin ko’kka
Ammo siz boshida allalar ayting
Vatan tuyg’usini soling yurakka
Ona To’marisning shonli qismati
Jaloliddin tig’i taratgan jarang
Bizning yurakkacha balki yetmasdi
Bo’lmaganda xalkim allang,xotirang
Xazrat Sohibqiron tuzuklaridan
Ko’chib,fikrlarni yoritsin surur
Dillirni charog’on etsin Navoiy
Qalami taratgan hikmatli shuur
Vatan-yurakdagi quvonch,qayg’u,shasht
Uni tirik saqlar yurakdagi sas
Vatan-bamisoli quyoshga o’xshash
Vatan ham odamdek oladi nafas.
Bolalar uchun vatan haqida she’rlar.
Vatan bizning uyimiz,
Vatan bizning ko’chamiz,
Soylardagi suvimiz,
Mazza qilib ichamiz.
Vatan bizning tog’imiz,
Olma-anor bog’imiz,
Bug’doy, arpa,dalamiz,
O’ynab mazza qilamiz.
Oltin to’la konimiz,
Tandir to’la nonimiz
Vatan maktab onamiz,
O’qishni o’rganamiz.
Jonim ichra jonimdursan, O’zbekiston.
Bu dunyoda jannatmonand yerlar bisyor
Bu dunyoda oq-u qora ellar bisyor
Ammo yo’qdir bu dunyoda sendek diyor
Jonim ichra jonimdirsan,O’zbekiston!
Tuprog’ingda ajdodlarim izi qolgan
Bobolarim terlarining tuzi qolgan
Har gardida momolarim ko’zi qolgan
Jonim ichra jonimdirsan, O’zbekiston!
O’zbek elim,nuri diydam,qarog’imsan
O’zbek elim,osmonim-u tuprog’imsan
Ham quvonchim,ham baxtimu firog’imsan
Jonim ichra jonimdursan, O’zbekiston
Beshigingda allalading dunyolarni
Dunyo ochgan necha-necha daholarni
Bolam deding,yuraklari adolarni
Jonim ichra jonimdirsan, O’zbekiston!
Sohibqiron qo’llarida qalqon bo’lding
Ulug’bekning nigohida osmon bo’lding
Mirzo Bobur yuragida armon bo’lding
Jonim ichra jonimdirsan, O’zbekiston!
Qo’li qadoq dehqon elim,sulton elim
Ko’ksi yurtga doim balogardon elim
O’z yurtiga sohibqiron hoqon elim
Jonim ichra jonimdirsan, O’zbekiston!!
Tavsiya etamiz: 9-may xotira va qadrlash kuni haqida she’rlar to‘plami.
Aytgil do’stim nima qildik Vatan uchun!.
Boshing egib ta’zim ayla,shukrona ayt
Seni guldek erkalagan chaman uchun
Osmonlarda yurgan bo’lsang tuproqqa qayt
Aytgil do’stim nima qildik Vatan uchun!
Ko’zi qora,yuragi oq shu el uchun
Tuproq uchun shu yurt uchun,chaman uchun
Ulug’ inson boshlab bergan shu yo’l uchun
Aytgil do’stim nima qildik Vatan uchun!
Qachongacha qorning o’ylab o’tadursan
Qachongacha ko’kdan chalpak kutadursan
Axir vatan bitta,sen ham bittadursan
Aytgil do’stim nima qildik Vatan uchun!
Hech kimdan kam emassan,kam bo’lmagaysan
Yerda qolsang quyosh bo’lib kulmagaysan
Qachon belni mahkam tortib bog’lagaysan
Aytgil do’stim nima qildik Vatan uchun!
Shu soylardan suvlar urgin yuzinga sen
Bir bor nazar solgin bosgan izinga sen
Shu savolni berib ko’rgin o’zinga sen
Aytgil do’stim nima qildik Vatan uchun!!..
Ona yurtim.
O’zbekiston go’zal yurtim
Bo’lsin omon osmonim
Quyosh tepangda tursin
Tinchlik bo’lsin zamonim
Osmoni.musaffo yurt
Yerda suvi zilolim
O’zbegim qo’ling yetsin
Butun jahonga doim
O’zbekiston elimga
Necha yillar yog’di qor
Endi quyoshi chiqdi
Qor ketib keldi bahor
O’z yurtidan ketganlar
Musofirlikda yurib
Tinchlik bayrog’i bilan
Quvonib kirib keldilar
Vatan uchun jon bergan
Do’stlar,oradan ketdi
Tumanli kunlar o’tdi
Istiqlol bizga yetdi
O’zbekiston ona yurtim
Bo’lsin omon osmonim
Quyosh tepangda tursin
Tinchlik bo’lsin zamonim.
O’zbek elim.
O’zbek elim
Bek elim
Senga nasib
Erk elim
Peshananga
Nur tegib
Kamol topgin
Baxt emib
O’zingni o’z
Tug’ing bor
Mustaqillik
Cho’g’ing bor
Bobom Temur
Suygan xalq
Dunyo uzra
Yayrab balq.
Baxtli bolalar o’lkasi.
Otajonim baxtimdir
Onajonim baxtimdir
Chiroylidan chiroyli
Shu makonim baxtimdir
Toki tinchdir bu makon
El shodon,yo’l charog’on
Baxtli bolaligimga
Posbondir O’zbekiston.
Vatan tug’i.
Men Turkistonli,mag’rur bir turkman
G’ururim cheksiz,yo’lim istiqlol
Kurashda doim do’stlarla sherikman
Tug’imiz nishoni–yulduzla hilol
Tug’imiz bamisoli ko’k bilan taqlid
Ko’kning nishoni bizga-da simvol
Bu tug’ ostinda minglab mujohid
Kurashar olmoq uchun milliy istiqlol
Turkiston o’lkam, jonajon yurtim
Noming jaranglar burro tillarda
Senda quvonib,ochilsin bag’rim
Mehring joylashgan toza dillarda.
Vatan.
Sumanbar satrlar
Yog’ilar ko’kdan
Go’zallik ko’karar
Mehrdan,so’zdan
Lekin bari ojiz
Senday chamandan
Osmonday ochilgan
Gulimsan,Vatan!
Bulutlar o’rmalab
Samoni tutar
Chaqmoqning ovozin
Zamin ham kutar
Yerning yelkasiga
Bosh qo’yar quyosh
Navoga aylangan
Qushimsan,Vatan!🕊
Ajdodlar ruhi
Oy sari shoshar
Olis yulduzlarga
Yurak tutashar
Ulug’ manzillarni
Ko’zlar avlodlar
Yurakka eng yaqin
Yo’limsan,Vatan!
Zamin kulgusidan
Shodmonlik unsin
Jamalak sochiga
Turmaklansin jon
Butun ro’yi jahon
Mehrga to’lsin
Osmon qadar yurak–
Menimsan,Vatan!
Tavsiya etamiz: Amir Temur haqida bolalar uchun eng sara she’rlar.
Boringa shukur,ey ona yurtim.
Yurtidan ayrilgan insonlar qancha,
Bir burda nonga zor bo’lganlar qancha
Urushning qurboni bo’lganlar qancha
Boringa shukur,ey ona yurtim
Sen uchun jon berdi mard o’g’lonlaring
Sening sog’inchingda kuydi Boburiy
Sen uchun she’rlar yozdi shoirlaring
Boringga shukur,ey ona yurtim
Shirindan shirin ne’matlaring bor
Tinchlik posboni bo’lgan mard og’lonlaring bor
Zilol suv,musaffo osmonlaring bor
Boringga shukur,ey ona yurtim.
Vatan.
(Bolalarga).
Shodligim ko’kka sig’mas,
Bitmas baxtim bor manim.
Meni baxtiyor qilgan,
Shu engilmas Vatanim.
Dushmanga omon bermas,
Har bir askar otgan o’q.
Dunyoda menikiday,
Katta va zo’r vatan yo’q.
Yovning o’qi, hech qachon
Askaridan o’tmaydi.
Nishon olsa osmonni
Samolyotga etmaydi.
Shuning uchun qishloqlar
Kun kechirar erkin tinch,
Shaharlarning qalbida
Kecha va kunduz sevinch.
Serquyosh yurt.
Quyosh nuri dilni yoritgan
Ona zamin borini sochgan
G’amlar emas quvonch yig’latgan
Serquyosh yurt kimda bor?
Bizga doim baxtlar yor!
Kim qiziqsa bizning ishlarga
Qolmas aslo g’azzod qishlarga
Xush navosi o’xshar qushlarga
Serquyosh yurt kimda bor?
Bizga doim baxtlar yor!
Tinch yurtim,ozod yurtim
Har go’shasi obod yurtim
Ko’nglim senla shod yurtim
Serquyosh yurt kimda bor?
Bizga doim baxtlar yor!
O’zing menga beshik bo’lding
Baxtga eltar eshik bo’lding
Har ishimga sherik bo’lding
Serquyosh yurt kimda bor?
Bizga doim baxtlar yor!
Alloh seni in’om etgan
Bu zaminda dono o’sgan
Doim bizni dunyo ko’rgan
Serquyosh yurt kimda bor?
Bizga doim baxtlar yor!
Jonim fido Shamshod Safar
Senga mudom xizmat qilar
Sendan albat qarzin uzar
Serquyosh yurt kimda bor?
Bizga doim baxtlar yor!
Mustaqil Vatanim O’zbekistonim!
O’tgan ming asrdan beradi sado
Boshqalar bir dunyo o’z bir dunyo
Tanamda doimo jo’sh urgan qonim
Mustaqil Vatanim O’zbekistonim
Har bir qarich yeri jannatlarga teng
Buxoro Samarqand Xivasin ko’ring
Quyoshi porlaydi tinchdir osmonim
Mustaqil Vatanim O’zbekistonim
Zamonlarga boqing bugun tengdoshim
Boshqadan kam qilmas bizni yurtboshim
Yaxshi-yomon kunda Vatandir panoh
Bu yurtni qo’llaydi yaratgan Alloh
Birlashib shu elning ertasi uchun
Yurakda porlasin o’chmas bir uchqun
Dilda bo’lsin abad yolg’iz so’zimiz
Axir biz buyuk yurt farzandlarimiz.
O’zbekiston.
Qalblarda ko’p orzu-armon
Yashagin,deb alvon-alvon
Ter to’kamiz marjon-marjon
Mehribonim O’zbekiston
Taratib olamga shoning
Xirmonlardan toshsa doning
Nurday kulsa shirmon noning
Onajonim,O’zbekiston
Umidingmiz,bizga ishon
Ilmu fanda topib imkon
O’sib,yuzlab ochgaymiz kon
Jonajonim O’zbekiston
Dadil qadam tashlagaysan
Jahonaro yashnagaysan
Xalqni baxtga boshlagaysan
Baxt makonim O’zbekiston!
Vatan sening Onang.
Vatan sening onang, mening ham onam,
Shu bois be hurmat boʻlmagin bolam.
Kimki, vatan qadrin bilmasa agar,
Demak qadrin bilmas onasini ham.
Hamisha e’zozlab tuproqlarini-
Qo’lidan kelguncha ko’rsatsa himmat.
Qorachiqday asrab giyohlarini-
Yurolsa to abad topajak hurmat.
Kimki vatan ishqin dilga qilmas jo,
Topmaydi hayotdan hech qanday ma’no.
Onasin sevganday sevsa vatanin,
Uni ham o’shanday e’zozlar Xudo.
Vatan seni onang, mening ham onam,
Shu bois behurmat boʻlmagin bolam.
Kimki vatan qadrin bilmasa agar,
Demak qadrin bilmas onasini ham.
O’zbegim.(Qasida)
Erkin Vohidov she’ri.
Tarixingdir ming asrlar
Ichra pinhon o’zbegim
Senga tengdosh Pomir-u
Oqsoch Tiyonshon o’zbegim
So’ylasin Afrosiyob-u
So’ylasin O’rxun xati
Ko’hna tarix shodasida
Bitta marjon o’zbegim
Al-Beruniy,Al-Xorazmiy
Al-Forob avlodidan
Asli nasli balki O’zluq
Balki Tarxon,o’zbegim
O’tdilar sho’rlik boshingdan
O’ynatib shamshirlarin
Necha qoon,necha sulton
Necha ming xon o’zbegim
Tog’laring tegrangda go’yo
Bo’g’ma ajdar bo’ldi-yu
Ikki daryo-ikki chashming
Chashmi giryon o’zbegim
Qaysari Rum nayzasidan
Bag’rida dog’ uzra dog’
Chingiz-u Botu tig’iga
Ko’ksi qalqon o’zbegim
Yog’di to’rt yondin asrlar
Boshinga tiyri kamon
Umri qurbon,mulki taroj
Yurti vayron o’zbegim
Davr zulmiga va lekin
Bir umr bosh egmading
Sen-Muqanna,sarbador-sen
Erksevar qon o’zbegim
Sen na zardusht,sen na buddiy
Odamiylik dini birla
Toza iymon o’zbegim
Ma’rifatning shu’lasiga
Talpinib zulmat aro
Ko’zlaringdan oqdi tunlar
Kavkabiston,o’zbegim
Tuzdi-yu Mirzo Ulug’bek
Ko’ragoniy jadvalin
Sirli osmon toqiga ilk
Qo’ydi narvon o’zbegim
Mir Alisher na’rasiga
Aks sado berdi jahon
She’riyat mulkida bo’ldi
Shoh-u sulton o’zbegim
Ilm-u she’rda shohu-sulton
Lek taqdiriga qul
O’z elida chakdi g’urbat
Zor-u nolon o’zbegim
Mirzo Bobur-sen,fig’oning
Soldi olam uzra o’t
Shoh-mashrab qoni senda
Urdi tug’yon,o’zbegim
She’riyatning gulshanida
So’ldi mahzun Nodira
Yig’ladi furqatda Furqat
Ham muqimlikda Muqiym
Nolishingdan Hindu Afg’on
Qildi afg’on o’zbegim
Tarixing bitmakka,xalqim
Mingta Firdavsiy kerak
Chunki bir bor chekkan ohing
Mingta doston o’zbegim
Ortda qoldi ko’hna tarix,
Ortda qoldi dard,sitam
Ketdi zahming,bitti vahming
Topdi darmon o’zbegim
Bo’ldi osmoning charog’on
Tole xurshidi bilan
Bo’ldi asriy tiyra shoming
Shu’la afshon,o’zbegim
Men Vatanni bog’ deb aytsam
Sensan unda bitta gul
Men Vatanni ko’z deb aytsam
Bitta mujgon,o’zbegim
Faxr etarman,ona xalqim
Ko’kragimni tog’ qilib
Ko’kragida tog’ ko’targan
Tanti dehqon o’zbegim
O’zbegim deb keng jahonga
Ne uchun madh etmayin!
O’zligim bilmoqqa davrim
Berdi imkon,o’zbegim
Ment buyuk yut o’g’lidurman
Men bashar farzandiman
Lekin avval senga bo’lsam
Sodiq o’g’lon,o’zbegim
Meng Pushkin bir jahon-u
Menga Bayron bir jahon
Lek Navoiydek bobom bor
Ko’ksim osmon,o’zbegim
Qayga bormay,boshda do’ppim
G’oz yuraman gerdayib
Olam uzra nomi ketgan
O’zbekiston,o’zbegim
Bu qasidam senga,xalqim
Oq sut-u tuz hurmati
Erkin o’g’lingman,qabul et
O’zbegim,jon o’zbegim.
Vatan.Po’lat Mo’min
Vatan deganim bu
Yurak deganim
Yurakka Vatanim
Kerak deganim
Vatan deganim bu
Yurak deganim
Birov-biroviga
Kerak deganim
Aslida Vatan bu
Tug’ilgan joyim
Birinchi qadamim
Yetgan qo’rg’onim.
O’zbekiston-Vatanim manim.
(Abdulla Oripov)
Yurtim senga she’r bitdim bu kun
Qiyosingni topmadim aslo
Shoirlar bor o’z yurtin butun
Olam aro atagan tanho
Ular she’ri uchdi ko’p yiroq
Qanotida kumush diyori
Bir o’lka bor dunyoda biroq
Bitilmagan dostondir bori:
Faqat ojiz qalamim manim
O’zbekiston vatanim manim
Yurmasman hech behishtni izlab
Topolmasam qilmasman alam
Musallo deb yo’nmasman qalam
Ko’klamingdan olib sururni
Dovrug’ soldi ustoz Olimjon
G’afur G’ulom tuygan g’ururni
Qilmoq mumkin dunyoga doston
Olis tarix qadamim manim
O’zbekiston-Vatanim manim
Kechmishing bor chindan ham uzoq
Ilg’ay olmas barchasin ko’zim
Maqtamasman moziyni biroq
O’tmishingni o’ylayman bir zum
Zabtga olib keng Osiyoni
Bir zot chiqdi mag’rur davongir
Ikki asr yarim dunyoni
Zir qaqshatdi Buyuk jahongir
Aytgum bu kun u manim manim
O’zbekiston-Vatanim manim
Bobolardan so’z ketsa zinhor
Bir kalom bor gap avvalida
Osmon ilmi tug’ilgan ilk bor
Ko’ragoniy jadvallarida
Qotil qo’li qilich soldi mast
Quyosh bo’lib uchdi tillabosh
Do’stlar,ko’kda yulduzlar emas
U Ulug’bek ko’zidagi yosh
Yerda qolgan o,tanimanim
O’zbekiston-Vatanim manim
Ko’z oldimdan kechar asrlar
Ko’z-ko’z etib nuqs-u chiroyin
Sarson o’tgan necha nasllar
Topolmasdan tug’ilgan joyin
Amerika-sehrli diyor
Uxlar edi Kolumb ham hali
Dengiz ortin yoritdi ilk bor
Beruniyning aql mash’ali
Kolumbda bor alamim bor manim
O’zbekiston-Vatanim manim
Bobolardan so’zladim,ammo
Bir zot borkim baridan suyuk
Buyuklarga baxsh etgan daho
Ona xalqim,o’zingsan buyuk
Sen o’zingsan eng so’nggi nonin
O’zi yemay o’g’liga tutgan
Sen o’zingsan farzandlar shonin
Asrlardan opichlab o’tgan
Ona xalqim,jon-tanim manim
O’zbekiston-Vatanim manim
Bosh ustingdan o’tdi ko’p zamon
O’tdi Budda,o’tdi Zardushtiy
Har uchragan nokas-u nodon
Ona xalqim,yoqangdan tutdi
Seni Chingiz g’azabga to’lib
Yo’qatmoqchi bo’ldi dunyodan
Jaloliddin samani bo’lib
Sakrab o’tding Amudaryodan
Sensan o’shal samanim manim
O’zbekiston-Vatanim manim.
Tavsiya etamiz:Islomiy va diniy eng sara she’rlar.
Ona yurtim.
Dunyo kezib go’zal-go’zal yurtlar ko’rdim
Jannatmonand o’lkalarda hayron yurdim
Ammo sendek yuragimga aziz bo’lgan
Biror joyni topolmadim,ona yurtim!
Men noningdan shirinroq non topolmadim
Men nomingdan azizroq nom topolmadim
Shoningdan ham yuksakrog’in topolmadim
Tarixlarda nomi yuksak,ona yurtim!
Vatan.
Kurashib yovlar bilan
Fido qildi jon-u tan
Necha-necha ajdodlar
Bo’ldilar qurbon,Vatan!
Oyoq bosib Chingizlar
Otdi seng ildizlar
Ba’zi gumrox beyuzlar
Sotdilar arzon,Vatan!
Hind yurtida qildi sabr
Seni sog’inib Bobur
Yot yurtda o’lmoq og’ir
Sensan bizga jon,Vatan!
O’zga yurtda Furqatlar
Chekdi qancha zaxmatlar
Yillab kutdi fursatlar
Bo’lmadi imkon,Vatan!
Gul bo’lmayin,kul bo’ldik
Birovlarga qul bo’ldik
Mana endi xur bo’ldik
Senga sharaf-shon,Vatan!
Ajdodlarim yod bo’lsin
Ruxlari ham shod bo’lsin
Yurtimiz obod bo’lsin
Bizlarga makon,Vatan!
Oshdi shuxrat,shonim ham
O’tar baxtli onim ham
Senga fido jonim ham
Xur O’zbekistonim,Vatan!
Ona vatanim.
So’zlarning gavhari senga munosib,
O’tmishim eslayman seni aytiboq.
Ajdodlar eli bo’ldi bu makon,
Osmonda nur sochgan, ona Vatanim.
Osmoning tinch, beg’ubor o’lka,
Jannatning havosi yelib keladi.
Bag’ringda yashaymiz, tinch totuv hamon,
Onadek mehribon, Ona Vatanim.
Madhiyangda yangrar husn jamoling,
Gerbingda humo qush, tinchlik misoli.
Osmonda bayrogʻing hilpirar mag’rur,
Yagona, muqaddas ona Vatanim.
Xar go’shangda ochilar gullar,
Bog’- u rog’laringda pishgan mevalar.
Erta bahorda sayrar bulbullar,
Dostonlarda bitilgan, Ona Vatanim.
Alloh sevgan yurtning bandalarimiz,
Kuchli, baquvvatli farzandlarimiz.
Bilimda yengilmas shoiralarmiz,
Dunyoda tengi yo’q, Ona Vatanim.
Izhori Dil.
Ko’hna tol beshikdan boshlangan olam.
Senga iddaolar qilmay sevaman,
Bir kuni singlim deb, bir kuni onam-
Vatan Kimligingni bilmay sevaman.
To’zg’iydi to’ningdan tortgan to’ralar,
Kecha tuzingni yeb, sotgan to’ralar.
Endi pushaymonda tuynuk mo’ralar,
Men sening yoningdan jilmay sevaman.
Menga yering suyuk, osmoning suyuk.
Boqsam teng to’rttala tomoning suyuk,
Tovonimga kirgan tikoning suyuk,
Kaftdan zirapchang ham olmay sevaman.
Cho’ksang, tur singlim deb soching silayman,
So’ksang opam deyman,umring tilayman
Sendan ranjimayman gina qilamayman,
Hoh ho’mray hoh jilmay birday sevaman,
Vatan Yuragimning olampanohi,
Bu dunyo bukri bir jiydangning shohi!
Ko’zim yoshi bilan sug’orib gohi,
Ko’ksimda o’stirgan gulday sevaman.
Bu yorug’ jahonda yo’g’u borimsan,
Tilimning ostida novvot-zarimsan,
Sen mening yagona Payg’ambarimsan,
Men Bilol, Men Habash – Qulday sevaman!!!
Vatanim, Seni sog’indim.
Uyg’ondim yurak yutib uyg’ondim,
Ko’ngil sog’inchin tuyib uyg’ondim.
Umid yo’lini kutib uyg’ondim,
Vatanim seni seni sog’indim.
Ko’ngilday oqarib tonglar otganda,
Noming takrorlab tun uyg’otganda,
Vatanim seni seni sog’indim.
Shohlarda shivirlar so’ngi yaproqlar,
Derazam chaqnatar kuzgi chaqmoqlar,
Dilimda bosilmay ajib bir titroq,
Vatanim seni seni sog’indim.
Go’daklardan so’radim vatan onam dedilar,
Onalardan so’radim vatan bolam dedilar,
Bobolarim pok tuprog’in iymon dedilar,
Vatanim seni seni sog’indim.
Vatan devorlari.
Bu devorlar – bizning yelkamiz,
Bu devorlar – oyoqlarimiz.
Yelkamizda ona o’lkamiz
Kuyu bayot, qir, bog’larimiz.
So’zimizdir – devorda har tosh,
Ko’zimizdir – toshdagi bo’yoq.
Izimizdir – yurtdagi har bir,
Qal’a, qasr, madrasa, chortoq.
Minoralar qaddimiz bizning,
Sardobalar bizning ko’z yoshlar.
Bitik toshdir har biri, o’qing,
Poydevorga taxlangan toshlar.
Bo’lmaganda gar Shoxizinda,
Yo Xivaning Kalta minori –
Yurak degan qutlug’ zaminda,
Yuksalmasdi G’urur chinori.
Bo’lmaganda Go’ri Amirning,
Toshlariga bitilgan ko’klam –
Hayratlanib qoshida sirning,
Viqor bilan to’lmasdi ko’krak.
Yurmas edik bunchalar tetik,
Bo’lmas edi tanda ruh obod.
Bor bo’lardi yurakda kemtik –
Bo’lmaganda oddiy Ruhobod.
Imom Buxoriy-u Shohi Naqshband,
Imom Termiziy-u, Najmiddin Kubro
Bobolarning ravshan imoni,
Yuraklarga beradi oro.
Biz ularni bilmasak agar,
Osmonlarni titratmas edi,
Porlamasdi buncha ko’zimiz.
She’r aytganda sas, ovozimiz.
Iqror. Muhammad Yusuf
O, ota makonim, Onajon o’lkam,
O’zbekiston, jonim to’shay soyangga.
Senday mehribon yo’q, Seningdek ko’rkam.
Rimni alishmasman bedapoyangga
Bir go’sha suv bo’lsa, bir go’sha qirlar,
Qancha yurtni ko’rdim, qancha taqdirlar.
Qayga borsam suyab, boshni tik tut deb,
Tog’laring ortimdan ergashib yurar
Ko’rdim suluvlarning eng faranglarin.
Yo xudbinman men, yo bir sodda kasman men –
Parijning eng go’zal restoranlari
Bitta tandiringga alishmasman men
Na gapga ko’nayin, Na til bilayin,
Ko’zdan uyqu qochdi, dildan halovat –
Uch kunda sog’insam nima qilayin,
Chala qolar bo’ldi hamma sayohat
Bildimki, baridan ulug’i o’zing,
Bildimki, yaqini shu tuproq menga.
Bahorda Baxmalda tug’ilgan qo’zing,
Arab ohusidan azizroq menga
Sen bilan o’tgan har kun bayramdir – bazm,
Sensiz bir on qolsam, vahmim keladi.
Seni bilganlarga qilaman ta’zim,
Seni bilmaslarga rahmim keladi.
Tinch bo’lsin osmonimiz.
Sergakmiz-u hushyormiz,
Yurt ishiga tayyormiz.
Har ishda madadkormiz
Tinch bo’lsin osmonimiz,
Biz Vatan posbonimiz.
Bizni kutar baxt-iqbol,
Porloq boʻlar istiqbol.
Mangu bo’lsin istiqlol
Tinch bo’lsin osmonimiz,
Biz Vatan posbonimiz.
Vatan -ko’z qarog’imiz,
Muqaddas tuprog’imiz.
Yovga shay yarog’imiz
Tinch bo’lsin osmonimiz,
Biz Vatan posbonimiz.
Avlodlari baxtga yor,
Ajdodlari madadkor.
Kelajagi ulug’vor
Tinch bo’lsin osmonimiz,
Biz Vatan posbonimiz.
Qaram bo’lmas o’zbek.
Egasiz va oyoqosti yo’lmas o’zbek,
Xohlagan suv oladigan ko’lmas o’zbek.
Dong taratgan va o’ziga qaratgan el,
Hech qachon hech kimga qaram bo’lmas o’zbek.
Vatangado, yurtfurushlar anglamaslar,
Oltinday sof hikmatlar hech zanglamaslar.
Ona hamda Vatanni-ku tanlamaslar,
Hech qachon hech kimga qaram bo’lmas o’zbek.
Borgan joyin obod qilgan Boburlari,
Mazlumlarni ozod qilgan Temurlari.
Togʻlardan ham balandroqdir g’ururlari,
Hech qachon hech kimga qaram bo’lmas o’zbek.
O’g’il-qizlar shiddati-yu shashtini ko’r,
Birovga bosh egmaslikning gashtini ko’r.
Yurak bo’lsa, ringga chiqib mushtini ko’r,
Hech qachon hech kimga qaram bo’lmas o’zbek.
Yaratgandan boshqasiga qulmas o’zbek,
Hech kimdan kam bo’lmagan, kam bo’lmas o’zbek.
Dong taratgan va o’ziga qaratgan el,
Hech qachon hech kimga qaram bo’lmas o’zbek.
Tavsiya etamiz: Muhammad Yusuf she’rlari.
